Zes voetbalvelden vol bomen and counting
5 jaar geleden werd ik tijdens het fietsen voor Kom Op Tegen Kanker voorbijgevlogen door 2
snelle mannen. Na volledig in het rood te gaan, kon ik aanklampen bij hen en na enkele
kilometers ontstond een gesprek. Zo leerde ik Toon kennen. Meteen was hij enthousiast
toen ik hem vertelde dat ik in feite helemaal geen fietser was, maar me wel verdiept had in
het lopen van ultramarathons. Ik stond toen op enkele maanden verwijderd van Tor des
Géants, een wedstrijd van 350km doorheen de Aosta Vallei. Toon fixte me één van zijn high
quality caps en sindsdien droeg ik nooit meer iets anders.
Van ultralopen tot extreme uitdagingen
Al 8 jaren hou ik me bezig met het lopen van extreme afstanden. Soms dwaal ik eens af en
beklim ik bijvoorbeeld Matterhorn, Mont Blanc of stort ik me op een Iron Man. De afgelopen
vier jaren had ik echter nog iets groots in mijn hoofd. Een uitdaging zo heftig dat ik me er
anderhalf jaar niet durfde achter zetten en het links liet liggen. Een goeie twee jaren geleden
maakte ik echter toch de klik: ik schreef me in voor de World’s Toughest Row. Een
roeiwedstrijd van 5000km unsupported over de Atlantische Oceaan. En omdat dat nog niet
genoeg was, besloot ik het solo te doen. Ik wou echt zien hoe diep ik fysiek en mentaal kon
graven.
The Vandal als partner
Een project van deze orde kan je niet alleen starten. Toon was wederom enthousiast en
hielp me met mijn merchandise die ik verkocht ten voordele van het Leuven Kanker
Instituut. Door hun professionele kledij en creatieve designs, wisten we ongeveer €8000 in
te zamelen! Daarnaast was Toon ook het mastermind achter het design van de wrap van
mijn boot. Een kale witte boot zou uiteraard niet helemaal pakken op die finishfoto’s. Deze
wrap werd overigens fantastisch uitgevoerd door de vrienden van Wrap my Bike!
Twee jaar opofferingen
Het overroeien van de Atlantische Oceaan is zeer moeilijk te omschrijven. Alleen qua fysieke,
mentale en logistieke voorbereiding is het een huzarenstuk. In totaal kostte de
voorbereiding alleen me meer dan twee jaren. Ik ben ervan overtuigd dat om zulke
projecten te doen slagen, je soms enorm veel opofferingen moeten maken. Hier was dat
zéker ook het geval: nog nooit sloot ik me zo af van de buitenwereld en had ik zoveel
onzekerheid over het project dat ik was aangegaan. Maar ik overwon deadline per deadline
en geraakte fysiek in een enorme vorm.
De start
En dan gebeurt het. Op 14 december galmde het startschot voor mij om 12h18 lokale tijd.
De eerste week was pure adrenaline. We zaten in de uitloper van een storm die ons in de
juiste richting blies, maar wat wel betekende dat we direct getrakteerd werden op extreme
golven. Door mijn competitiviteit besloot ik slechts anderhalf uur à drie uur te slapen
gedurende de eerste week, wat een enorme tol vroeg. Toen de tweede week startte en ik
een goeie positie had in zowel het solo als het algemeen klassement kon ik me meer slaap
veroorloven.
Windstil
Nadien kwam er een periode van 10-tal dagen zonder enige wind. De oceaan voelde veilig
maar het was enorm knokken om de boot in gang te houden. Ook mentaal waren er
meerdere momenten om de handdoek voor die dag in de ring te gooien, maar hiervan was
geen sprake. Ik moest en zou zoveel mogelijk blijven roeien. 16 uur per dag, dat was het plan en dit moest en zou uitgevoerd worden.
Surfen naar Antigua
Na deze windloze periode, keerde de wind terug. Maar dit nam de laatste 2 weken ook weer een extreme vorm aan: 25 tot 30 knopen gedurende meerdere dagen en de daarbij horende golven van 8 meter die me richting Antigua deden surfen. Dit soms tegen 23km/h door de kracht van de Oceaan.
De finish
En dan gebeurde het. Na 41 dagen en 15 minuten bereikte ik Antigua na een eindsprint van
meer dan 24 uren. Ik wist dat ik de Oceaan zou missen, dus ik wou er alles nog uithalen. Het
gevoel van finishen valt niet te omschrijven. Alleen ik weet wat er gebeurd is, gevoeld is,
beleefd is tijdens die 41 dagen. Maar ik kan je zeggen dat het een onvergetelijk moment is
wanneer meer dan 2 jaren voorbereiding samenkomt op dat ene moment.
The Vandal: énorme merci om mee te gaan in dit avontuur. Zonder jullie was er geen design
en geen merchandise! Nothing but love.
